Cosmic Theatre: Astral Rain

Την Κυριακή, 16 Νοεμβρίου, ο ουρανός θα γεμίσει φωτεινές τροχιές - η βροχή των Λεοντιδών, το ετήσιο κοσμικό φαινόμενο όπου τα απομεινάρια του κομήτη Tempel-Tuttle καίγονται στην ατμόσφαιρα, θα φτάσει στην κορύφωσή της. Κάθε φλέβα φωτός που θα χαράσσει το νυχτερινό στερέωμα θα είναι μοναδική· μια γραφή φωτιάς πάνω στον αέρα, μια στιγμή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Την Κυριακή, στην καρδιά του Πειραιά, μέσα σε μια ανακαινισμένη αποθήκη από το απόγευμα ως τα μεσάνυχτα, με τη βοήθεια των BLIP, της VRDR, του Poor J’Darr & των Monodroids ο ήχος θα απλωθεί μέσα στον χώρο, θα περάσει από τους τοίχους, θα γλιστρήσει κατά μήκος των μεταλλικών δοκών, θα στροβιλιστεί στις γωνίες, διαγράφοντας πορείες που μόνο η ύλη μπορεί να αισθανθεί. Kαι καθώς οι συχνότητες θα αγγίζουν τον σκελετό του κτηρίου, θα αρχίσει να αποκαλύπτεται η κρυφή του γλώσσα - ένα λεξιλόγιο από δονήσεις, από ήπιες αντιστάσεις, από ψιθύρους που ανεβαίνουν από τα θεμέλια. Όπως ο μετεωρίτης λάμπει μόνο τη στιγμή που συναντά τη γήινη ατμόσφαιρα, έτσι και ο ήχος γίνεται ορατός τη στιγμή που θα αγγίξει τον σκελετό του κτηρίου. Η λάμψη του πρώτου είναι φωτιά· του δεύτερου, δόνηση. Αφιερώνουμε λοιπόν αυτή τη μέρα στην αθέατη μοναδικότητα της πορείας κάθε ήχου και κάθε φωτεινού σώματος και στο ταξίδι τους που μπορούμε να αντιληφθούμε μόνο όταν φτάσει στο τέλος του. Κι έτσι, όπως η βροχή των Λεοντιδών θα επιστρέψει, μα ποτέ δε θα είναι η ίδια, έτσι και το βράδυ της Κυριακής το κτήριο θα προφέρει τον ήχο του μέσα από τα θεμέλια και τις ραφές του, μέσα από τα σημάδια που φέρει από τον χρόνο. Κι ύστερα θα σωπάσει, αφήνοντας πίσω του μια μνήμη που δε θα επαναληφθεί - έναν παλμό που ανήκει μόνο σε εκείνη τη νύχτα, κάτω από τον ουρανό του Πειραιά, όπου ο ήχος και το φως θα μοιραστούν για λίγο την ίδια τροχιά προτού σβήσουν μαζί, μέσα στο σκοτάδι. Το Cosmic Theatre : Astral Rain είναι μέρος της έκθεσης και σειράς event Cosmic Theatre Όταν ο σκελετός ενός βιομηχανικού ερειπίου μετατρέπεται σε κάδρο για τον νυχτερινό ουρανό και το φεγγάρι, δύο κόσμοι συγκρούονται – το συμπαντικό και το ανθρώπινο, το αιώνιο και το φθαρτό, ένας ουρανός που εκτείνεται χωρίς ορατό τέλος και μια κτηριακή δομή που ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Η χειρονομία της παρατήρησης του ουρανού μέσα από ένα ερείπιο είναι μια χειρονομία συμφιλίωσης. Ο άνθρωπος, που κάποτε ύψωσε τα εργοστάσια για να δαμάσει τη γη, τώρα επιστρέφει σε αυτά όχι για να τα επαναλειτουργήσει, αλλά για να τα αφουγκραστεί. Το Cosmic Theatre είναι η επιτέλεση αυτού του βλέμματος. Μια έκθεση και σειρά performance που πραγματοποιείται σε ένα συγκρότημα αποθηκών στον Πειραιά — έναν τόπο που πρόσφατα έχει ανακαινιστεί, διατηρώντας όμως τα ίχνη της παλιάς του ζωής. Κάθε event της σειράς έχει συγχρονιστεί με ένα αστρονομικό φαινόμενο — βροχή διαττόντων αστέρων, εκλείψεις σελήνης, που εμφανίζεται σε μια σκηνή χωρίς αυλαία, όπου ο ουρανός είναι ο πρωταγωνιστής και ο χρόνος ο σκηνοθέτης. Εκεί που συναντώνται ο ήχος, το φως, η ποίηση και η σιωπή. Εκεί που κάθε μετεωρίτης που διασχίζει τον ουρανό, κάθε έκλειψη που σκοτεινιάζει για λίγο τη γη, κάθε πλανητική ευθυγράμμιση γίνεται σημείο συντονισμού - ένας παλμός ανάμεσα στο ανθρώπινο σώμα και το σώμα του σύμπαντος.