Από τον Κλασικισμό στο σήμερα

H Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών σε έργα Mozart, Brahms, Haydn και Γιώργου Ζερβού, στις 28 Φεβρουαρίου στο Ωδείο Αθηνών. Σαν μια διαδρομή που ξεκινά από τους κλασικούς και, περνώντας από τον ρομαντικό 19ο αιώνα, καταλήγει στη σύγχρονη εποχή, συγκροτείται το πρόγραμμα της επόμενης συναυλίας με την οποία συνεχίζεται ο Κύκλος Συμφωνικές βραδιές της Φιλαρμόνιας Ορχήστρας Αθηνών στο Αμφιθέατρο Ιωάννης Δεσποτόπουλος τον Φεβρουάριο. Την τελευταία μέρα του μήνα, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ορχήστρας, αρχιμουσικός Βύρων Φιδετζής θα ερμηνεύσει την σπάνια Εισαγωγή Επιστροφή από τα ξένα, έργο 89, του Felix Mendelssohn Bartholdy. Πρόκειται για ένα νεανικό έργο, που ο συνθέτης έγραψε στα 20 του χρόνια, αλλά δεν εκτελέστηκε δημόσια παρά μόνο το 1851, μετά το θάνατό του. Το πρόγραμμα θα συνεχιστεί με τα εκφραστικότατα Τρία τραγούδια για σοπράνο και ορχήστρα εγχόρδων του Γιώργου Ζερβού, που γράφτηκαν μόλις πριν 2 χρόνια πάνω σε ποίηση Ελληνίδων ποιητριών. Η αρχική γραφή του έργου ήταν για κουαρτέτο εγχόρδων, ενώ ο συνθέτης φιλοτέχνησε αργότερα και την εκδοχή για ορχήστρα εγχόρδων. Σολίστ η υψίφωνος Φανή Αντωνέλου. Το πρώτο μέρος της συναυλίας ολοκληρώνεται με το πασίγνωστο και αγαπημένο 4ο κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε Ρε μείζονα, KV 218, του W.A. Mozart, σε μια ερμηνεία του εξαιρετικού σολίστ Κωνσταντίνου Λούστα, μέλους της Φιλαρμόνιας. Στο δεύτερο μέρος, ο Φιδετζής επέλεξε να ερμηνεύσει για πρώτη φορά με την Φιλαρμόνια μια από τις πιο δυναμικές συμφωνίες του Joseph Haydn, τη συμφωνία αρ. 95 σε ντο ελάσσονα, από τον κύκλο των συμφωνιών του Λονδίνου, γραμμένη το 1791. Ο Haydn, παρότι ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους τρεις μεγάλους κλασικούς της Βιέννης, χαρακτηριζόταν πάντοτε από απαράμιλλο σφρίγος και νεανικό πάθος, και γι’ αυτό επηρέασε με την ευρηματικότητα και την ποικιλία της μουσικής του όχι μόνο τους σύγχρονούς τους αλλά και τους μεταγενέστερους συνθέτες. Ένας από αυτούς ήταν και το Johannes Brahms, ο οποίος συνέθεσε μια ωραιότατη σειρά παραλλαγών για μεγάλη ορχήστρα πάνω σε ένα θέμα του Haydn, έργο το οποίο συνδυάζει την κλασική λιτότητα με τον ρομαντικό ηχοχρωματικό πλούτο.