Νέκυια

Μία μουσικοθεατρική παράσταση από τη Φένια Παπαδόδημα Η Φένια Παπαδόδημα παρουσιάζει μια μουσική και μυσταγωγική εκδοχή της Νέκυιας, της λ' ραψωδίας της Οδύσσειας. Η παράσταση αντλεί από την αρχαία ελληνική παράδοση που τοποθετεί τον ραψωδό στο κέντρο του συλλογικού ασυνείδητου, σε έναν καίριο κοινωνικό και τελετουργικό ρόλο. Η προσέγγιση αυτή συνομιλεί με αντίστοιχες αφηγηματικές παραδόσεις άλλων αρχαίων πολιτισμών, ιδιαίτερα της Αφρικής, όπως έγιναν γνωστές στο δυτικό κοινό μέσα από το έργο και την έρευνα του Πήτερ Μπρουκ. Στη Νέκυια επιχειρεί μια τελετουργική μουσική αναπαράσταση βασισμένη στον παλμό της αφρικανικής άρπας, πάνω στον οποίο πλέκονται μελωδίες που αντηχούν τη βυζαντινή και την αρχαία ευρωπαϊκή μουσική παράδοση. Στόχος της είναι να αφυπνίσει, μέσα από την έμμετρη αφήγηση, κάτι από τη μορφή και τη λειτουργία των αρχαίων αοιδών. Η φωνή κινείται από τον ψίθυρο και την έμμετρη άρθρωση έως την κραυγή, τον αυτοσχεδιασμό και την ενσάρκωση των προσώπων του Ελπήνορα και της Αντίκλειας, ενώ η αφήγηση αποκτά χορωδιακή και τελετουργική υπόσταση. Η Νέκυια, το πιο κομβικό σημείο της Οδύσσειας, λειτουργεί εδώ ως τελετουργία κατάβασης και ανάδυσης. Ο Οδυσσέας, δισθανής, δύο φορές αποθαμένος, διασχίζει τον κόσμο των νεκρών και επιστρέφει μεταμορφωμένος, έτοιμος να αναμετρηθεί με το πεπρωμένο του. Η κατάβαση στον Άδη γίνεται πράξη αυτογνωσίας και αναγέννησης, ένα ψυχαναλυτικό εργαστήρι της ανθρώπινης συνείδησης, όπου συνυπάρχουν το πένθος, το δράμα και η κάθαρση, και από το οποίο αναδύεται η βαθύτερη, αληθινή ταυτότητα του ήρωα.